Celem
przedmiotu jest kształcenie studentów w zakresie podstawowych praw fizycznych,
potrzebnych do zrozumienia mechaniki działania elementów jezdnych urządzeń
transportowych. Absolwent jest przygotowany do rozwiązywania problemów
inżynierskich dotyczących mechaniki działania wybranych elementów środków
transportowych. Poznaje metody rozwiązywana zagadnień statyki, kinematyki,
dynamiki oraz wytrzymałości materiałów podstawowych problemów technicznych.
Wiedza ukierunkowana jest na możliwość analizy urządzeń związanych z
jednostkami eksploatacyjnymi stosowanymi w transporcie, doborze parametrów ich
użytkowania z uwzględnieniem obciążeń trwałych i chwilowych oraz doborze
czynników i procesów wymuszających zmiany stanu technicznego.
WYTRZYMAŁOŚĆ
MATERIAŁÓW – Naprężenie, przemieszczenie, odkształcenie. Prawo Hooke'a. Wykres
rozciągania. Stałe materiałowe. Analiza stanów naprężeń i odkształceń.
Zasadnicze przypadki obciążeń prostych; rozciąganie i ściskanie, ścinanie,
skręcanie i zginanie. Wykresy momentów gnących, sił tnących i normalnych.
Geometria przekrojów. Hipotezy wytrzymałościowe. Naprężenia zredukowane.
Warunki wytrzymałościowe. Naprężenie i odkształcenia dopuszczalne.
Współczynniki bezpieczeństwa. Naprężenia i odkształcenia w sprężynach śrubowych
i płaskich. Stateczność prętów (wyboczenie). Energia odkształceń ciała
sprężystego. Wyznaczanie przemieszczeń oraz reakcji układów statycznie
niewyznaczalnych. Obciążenia zmienne. Zmęczenie materiału
